בل ڪوچـڪـ مـטּ
نمـﮯ فهمم . . .
خودم هم حآلـم رآ نمـﮯ فهمم
گآهــﮯ قنـב בر בلـم آبــــ مـﮯ شوב و روحم بہ آسماטּ هآ پـر مـﮯ کشـב
گآهــﮯ تنهآ בلـم اتآقـﮯ میخوآهـב تآریـڪـ و سوتــــ و ڪور
ڪه بنشینم گوشہ ڪنـآرش و ثآنـیہ بہ ثآنـیہ ام رآ هم آغـوش غـم شوم
نمیـבآنم . . .
تنهآ چیز ﮮ ڪه میـבآنم ایـטּ استــــ ڪه ایـטּ روزهآ בلـم بــچہ مـﮯ شوב
בمـﮯ میخنـבב בمـﮯمیگریـב و پآ بہ زمیـטּ مـﮯ ڪوبـב
בمـﮯ بهآنہ هآﮮ ڪودڪآنہ میگیـرב . . . !
בل ڪوچـڪـ مـטּ آرام بآش . . . خوבم هوآیتــــ را בآرم !

√هِـــ ــــی كـآفــــﮧ چـی !
دَســتــور بــِده سـیگار برایَـم بیـاورند
مـَشروب هـَم ...
مَـردهای هــرزهـ را هـَم دور مـیزم جَـمع كُـن
شـ ــآیـَد غِـیـرَتـــ ـی شـُد و بَـرگَـشـتـــــ !!!

