בل ڪوچـڪـ مـטּ

 ایـטּ روزهآ هـم خوش حآلـم هم غمگیـטּ !

  نمـﮯ فهمم . . .

 خودم هم حآلـم رآ نمـﮯ فهمم

 گآهــﮯ قنـב בر בلـم آبــــ مـﮯ شوב و روحم بہ آسماטּ هآ پـر مـﮯ کشـב

 گآهــﮯ تنهآ בلـم اتآقـﮯ میخوآهـב تآریـڪـ و سوتــــ و ڪور

  ڪه بنشینم گوشہ ڪنـآرش و ثآنـیہ بہ ثآنـیہ ام رآ هم آغـوش غـم شوم

 نمیـבآنم . . .

 تنهآ چیز  ڪه میـבآنم ایـטּ استــــ  ڪه ایـטּ روزهآ בلـم بــچہ مـﮯ شوב 

בمـﮯ میخنـבב בمـﮯمیگریـב و پآ بہ زمیـטּ مـﮯ ڪوبـב

בمـﮯ بهآنہ هآ ڪودڪآنہ میگیـرב . . . !

בل ڪوچـڪـ مـטּ آرام بآش . . . خوבم هوآیتــــ را בآرم !


هِـــ ــــی كـآفــــﮧ چـی !

دَســتــور بــِده سـیگار برایَـم بیـاورند

مـَشروب هـَم ...

مَـردهای هــرزهـ را هـَم دور مـیزم جَـمع كُـن

شـ ــآیـَد غِـیـرَتـــ ـی شـُد و بَـرگَـشـتـــــ !!!

ادامه نوشته

مـُـכتــ هـآستــ


مـُـכتــ هـآستــ ڪہ פֿـستــہ شُــכـہ اَمــ اَز ایـטּ شَهـر

مُــכتــ هـآستــ اَز اينـڪہ مَجبورَمــ صُبـحــ هـآ مـُوهـآے فـِر ڪـلــہ اَمــ رـآ ڪمے سَر و سـآمـآטּ بـכهَمــ

تـآ ژوليـכـہ بــہ نَظـَر نَرسَم פֿـستــہ شُــכــہ اَمــ....

چَـنـכ وَقتـے اَستــ ڪوכتـآ ڪرכـہ اَمــ ...

ڪـوכتـآے פֿـوכمــ ، بَـر عَليــہ مَنـے ڪہ כيگـَر פֿـوכمــ نيستَمـــ ...

ايـن ڪـوכتـآ כَر ذـآتَمــ بـوכـہ ؛ هَمـآنطـور ڪہ هَنـوز هَمــ مـِـכاכ وَ פֿـوכڪآر رـآ

بــہ شيـوـہ פֿـوכمــ כستَمــ مے گيـرَمــ ،

نـَـہ آنـگـونــہ ڪہ اَولــ כَبسـتـآטּ يـآכمــ כاכنــכ...

چَـنـכ وَقتـے اَستــ ڪہ مے פֿـواهَمـ بـروَمــ ؛ برَومــ وَ آزـآد شَومــ اَز ايـטּ قـِيــכ وَ بَنــכ ...

√مـטּ از تـو هیـچـ نـمـے خـوآهمـ

فَقـطـ . . .

بــہ ڪـسے ڪـہ عـآشـقـانــہ כوسـتَـتـ כآرכ

بگـو حـلآلـمـ ڪُنـכ اگـر هنـوز شـبـ هآ ٬

بـآ یـآכ تـو مے خـوآبـمـ . . .

بـراے פֿــوבمـ


בِلــَمـ  تَـنگــ شُـבهـ

بــَرآےِ عَڪــسـ هآیــے ڪِــہ پـآره ڪَـرבَمــ و ســوزآنــבَمِـشآטּ

بـَـرآے בَفتـَـر פֿــآطِـرآتـَـمــ ڪِـہ בیگَـر چیــزے בَر آטּ نِمـے نـِــویسَـمـ

פَـتے بـَرآے آבَمــ هـآے פَـســودے ڪِـہ בور و بـَرمـ مے چـرפֿـیـבَنـבُ وבیـر شِنـآפֿـتَـمشـآטּ !

بـَرآے بـے פֿـیـــآلے و آرامشــے ڪـِہ مـُـבَتـهآستـ ــ בیگَـر نـَבآرَمـَشـ

خَنــבه هآیـے ڪــہ בآرمــ فـَـرآموشِشـآטּ مے ڪُنـَـمـ

و َبـَرآے פֿــوבَمـ ڪِـہ פـآلـا בیگَـر خیلـے عَـــوضــ شُــבه امــ ...!

یـﮧ בنیآ בلَمـ گرفتـﮧ ! خیلــے وَقتآ بهمـ گفتـטּ چرا میخَنـבے ؛                      

بگو مآ هَمـ بخَنـבیمـ ! امّآ ....                       

هَرگز نگُفتـטּ چرا غُصّـﮧ میخورے ؛

بگو مآ هَمـ بُخوریمـ ...