حالااماخــــــــــــــوب میدانم . خطای ادمهاراباییدبخشیــــــــــد
نه ازســـــربزرگــــــــــــــــــــــــواری که این روزهاازدســـــت مـــن خارج است
دانسته ام که بایدبیــــن بخشیــــــــــــــدن یایک عمــــربه دوش کشیـــــدن کوله بارنفرت یکی
راانتـــخاب کرد
بخشیدن راانتخاب کردم .. فرامـــــــوشی راامـــــا نه
فراموش نمیکنـــــــــــــم تااجازه تکـــــــــرار تراژدی رابه ادمـــــــــــــهای اطرافم نــدهم
تاشانس دوبــــــــاره ای ندهم به ادمهایی که یکبـــــــــاراجازه دادم فروریختنــــــــــــم
راپیروزمـــــــــندانــــــــــــه نظاره کنــــند
ولابد دردل هم بگویـــــــــــــند که خودش خواســـــــــت
میبخشـــــــــــــــــــــــم ..... اماهرگزفراموش نمیکنـــــــــــــــــــــــــــــــــم...
